همواره تورا در رويا ميبينم،انگار هرگز پيش ازين نزيستهام،يا گذشتهاي ندارم،چون كسي كه موج ها ميكشندش به هر كجا كه ميخواهند . خاطرهي خوشي هاي ديروزينم،تلخ ترين لحظه ايست كه امروز دارم؛كه سپيده دم را در بيابان ديده بودم،آنچنان سرمست كه بي حاجت دليلي، به يقين دست يابم. گويا دنيا در زير پاهايم به مشتي خاك بدل نگشته.
هنوز
من و سايهاش/ص صفر/پاراگراف ۱۶۴
+ نوشته شده در شنبه دوازدهم بهمن 1387ساعت 14:10 توسط ?!؟
|
